Najszybciej rozwijająca się religia – islam
Grudzień 2009 | Religie świata
Jedną z religii, która ma największą ilość wyznawców, zaraz po chrześcijaństwie, jest islam. Szacuje się, że w różnych krajach wyznawcami nauki Mahometa jest 1, 2 mld ludzi. Początki tej religii wiążą się z działalnością proroka Mahometa na początku VI wieku. Zajmował się on handlem do czasu, aż doznał objawienia i zaczął głosić swoje nauki. Szybko został zmuszony przez przeciwników do opuszczenia swojego rodzinnego miasta Mekki i udania się do Medyny. Ucieczka ta, która miała miejsce w 622 roku stała się oficjalnym początkiem powstania nowej religii. Od tego czasu muzułmanie liczą lata nowej ery. Islam jest religią monoteistyczną, która opiera się na podobnych założeniach, jak judaizm i chrześcijaństwo. Wielu proroków, takich jak Mojżesz, Abraham i Jezus, pojawia się zarówno w Starym i Nowym Testamencie, jak i w naukach islamu. Według Mahometa islam jest ostatnią z religii objawionych. Po śmierci proroka jego nauki – zarówno dotyczące życia duchowe, jak i życia codziennego i polityki zostały spisane w świętej księdze Koranie. Według niej do obowiązków każdego muzułmanina należy wiara w jednego Boga, modlitwa, wykonywana pięć razy dziennie, jałmużna, miesięczny post w miesiącu zwanym ramadan i pielgrzymka do Mekki. Nowa religia dosyć szybko połączyła Arabów, którzy połączyli samodzielne niegdyś plemiona i zaczęli podbijać kolejne tereny. Okres panowania dynastii Umajjadów stał się czasem, w którym Arabowie stali się imperium. Głównym celem muzułmanów było propagowanie nowej religii wśród podbijanych ludów. Przez wiele następnych wieków Arabom udało się rozpowszechnić swoją religię na całym świecie. Islam jest religią, której liczba wyznawców najszybciej rośnie, jest to związane z szybko rosnącą liczbą ludności w krajach muzułmańskich. Bóg w islamie jest istotą najwyższą, wszechwiedzącą, która jako jedyna może być źródłem wiedzy, mądrości i sprawiedliwości. Islam zabrania ukazywania wizerunku Boga w jakiejkolwiek postaci. Muzułmanie, aby osiągnąć pełnię wiary, powinni wierzyć w Allaha, w anioła Michała lub Gabriela, w Koran, w boskich proroków, w Dzień Sądu Ostatecznego oraz w to, że wszystkie złe i dobre zdarzenia dzieją się z łaski Boga.
W Anglii w XVI wieku narodził się nowy odłam chrześcijaństwa, częściowo zależny od protestantyzmu, zwany anglikanizmem. Twórcą anglikanizmu był król Henryk VIII. Król, który nie mógł się doczekać męskiego potomka z Katarzyną Aragońską, wystąpił do Stolicy Apostolskiej z prośbą o unieważnienie małżeństwa. Kiedy papież się nie zgodził, Henryk VIII, za zgodą parlamentu oraz prymasa ogłosił niezależność kościoła angielskiego od Rzymu, ustanawiając siebie głową nowego kościoła. Król był początkowo przeciwnikiem reformacji, jednak osobiste skłonności miały wpływ na zmianę jego poglądów. Novum, jakie zostało wprowadzone przez anglikanizm to przede wszystkim zniesienie celibatu księży, likwidacja zakonów, msze prowadzone w języku angielskim. Bez zmian pozostała hierarchia kościelna, zachowano również kult świętych. Po akcie supremacyjnym papież obłożył króla ekskomuniką, jednak nie miało to większego wpływu na rządzącego, bowiem został poparty przez większą część społeczeństwa, arystokrację, a nawet kler. Przeciwnicy reformy, w tym słynny filozof Morus, zostali straceni. Anglikanizm zachował wiele z katolicyzmu, nie odrzucono całkowicie jego doktryn. Podstawą objawienia pozostała Biblia, która interpretowana miała być ciągle z dotychczasową tradycją. Utrzymano dogmat o wolnej woli człowieka oraz boskiej łasce. Odrzucono zwierzchnictwo Stolicy Apostolskiej, jednak w ostatnich latach coraz więcej wspólnot anglikańskich dąży do ponownego pojednania. Taka sama sytuacja dotyczy klasztorów, które zostały zlikwidowane przez Henryka VIII. Obecnie na całym świecie istnieje około 100 wspólnot anglikańskich. Anglikanizm kwalifikowany jest jako religia państwowa, jego głową pozostaje król lub królowa. Kościoły anglikańskie znajdują się w Wielkiej Brytanii, w Irlandii, w Stanach Zjednoczonych oraz w dawnych brytyjskich koloniach. Najwyższa władza wewnątrz kościelnej hierarchii należy się zgodnie z tradycją arcybiskupowi Canterbury. Kościół anglikański, w przeciwieństwie do katolickiego, zezwala na wyświęcanie kobiet. 
Najstarszą i najliczniejszą grupą wyznań chrześcijańskich jest katolicyzm. Narodził się on już w I wieku n.e. wraz z działalnością i nauczaniem Jezusa Chrystusa. Katolicyzm, jego prawa i doktryny kształtowały się do VII wieku, wraz z licznymi soborami oraz polemikami z innymi religiami. Bóg według katolików jest jeden, jest on istotą niematerialną, bezpostaciową, która występuje w trzech osobach – Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego. Bóg objawił się ludziom w postaci Jezusa Chrystusa, który przybrał cielesną postać, żył wśród ludzi i poniósł męczeńską śmierć celem odkupienia win rodzaju ludzkiego. Bóg jest motorem wszystkich działań na ziemi oraz stwórcą świata i człowieka. Dzieło stworzenia było dziełem miłości, Bóg stworzył ludzi na swoje podobieństwo, jednak zerwali oni przymierze z Bogiem i od tej pory muszą żyć ze świadomością śmierci. Podstawowe obowiązki katolików zawarte zostały w Dekalogu oraz w przykazaniu miłości. Każdy człowiek powinien kierować się w życiu zasadami miłości, nadziei i wiary. Katolicy wierzą w istnienie życia po śmierci. Ci, którzy będą wierni boskim prawom, będą mogli po śmierci przebywać w obecności Boga w niebie, natomiast osoby, które nie spełnią określonych warunków, zostaną potępieni i spędzą całą wieczność w piekle. Zadaniem Kościoła katolickiego jest głoszenie prawdy o życiu i działalności Chrystusa oraz udzielanie sakramentów. Według Kościoła katolickiego wszyscy ludzie urodzili się obciążeni grzechem pierworodnym, a jedyną drogą zbawienia jest otrzymanie łaski od Boga, którą się uzyskuje dzięki swoim dobrym uczynków. Ponieważ każdy człowiek jest z natury zły i skłonny do grzechu, muszą dzięki swojemu rozumowi zrozumieć, że tylko wyrzeknięcie się swoich niewłaściwych cech jest w stanie zaprowadzić ich do Boga. Katolicy czczą świętych, uznając za takie osoby, które swoim życiem głosiły chwałę bożą. Według katolików osoby te słyszą modlitwy ludzi żyjących na ziemi. Religię te wyznaje około 1, 1 mld osób na całym świecie, co plasuje katolicyzm na drugim miejscu po islamie. Katolicyzm ma swoich wyznawców na wszystkich kontynentach, jednak najwięcej w Europie i Ameryce Południowej. 
Odkupienie jest pojęciem czysto chrześcijańskim. Jest to związane z dziełem Syn Bożego, Jezusa Chrystusa, które było dla nas zbawcze. Dokonane zostało za sprawą jego śmierci oraz następnie zmartwychwstania trzeciego dnia, po śmierci. Związane jest to jednak ściśle ze stworzeniem świata. Na przestrzeni dziejów, od czasów istnienia człowieka ciągle potrzebował on jego pomocy. Jesteśmy wolni, jednak Bóg pragnie doprowadzić nas do swojego planu, który założył na początku. W jego planie chciał, abyśmy byli święci i dobrzy. Staliśmy się, zatem w późniejszym planie synami oraz córkami również Jezusa Chrystusa. Odkupienie kojarzy nam się jedynie z wybawieniem z wszelkich grzechów, chociaż tak naprawdę Bóg chciał stworzyć z tego elementu część swojego planu. Ludzie wówczas mieli stać się dziećmi bożymi za pośrednictwem Jezusa Chrystusa. W Starym Testamencie to Bóg jest opisywany jako odkupiciel, jednak w Nowym Testamencie to Jezus Chrystus jest podawany jako odkupiciel, który jest pośrednikiem i jedną z postaci Boga. 
Hinduizm jest trzecią pod względem liczby wyznawców religią na świecie. Szacuje się, że liczba osób, które deklarują się jako czciciele tej religii przekracza miliard. Osoby te zamieszkują głównie Półwysep Indyjski, jednak spora część wyznawców hinduizmu znajduje się także w Nepalu, Pakistanie, Bangladeszu, na Sri Lance i w Republice Południowej Afryki. Chociaż hinduizm składa się z wielu odłamów, istnieją wspólne cechy dla wszystkich jego wyznawców. Wszyscy uznają za święte księgi hinduizmu Wedy, czyli najstarsze teksty spisane w sanskrycie, w których została zawarta cała ówczesna wiedza człowieka o otaczającym go świecie. Wszyscy wierzą w reinkarnację, czyli w nieśmiertelność duszy, która po śmierci jednego człowieka może przejść w ciało innego człowieka lub nawet w zwierzę czy roślinę, w zależności od tego, jak dana osoba wypełniała religijne obowiązki. Wyznawcy hinduizmu wierzą również w karmę, według której wszystkie czyny człowieka znajdują odzwierciedlenie w przyszłym życiu. Celem życia człowieka powinno być oczyszczenie ze wszystkich pragnień. Istnieje wiele odłamów hinduizmu, które są tak różne (od monoteizmu, poprzez politeizm, aż do ateizmu), że uznaje się ogólnie, iż każda wiara, której celem jest Bóg jest dobra. Trudno określić status ontologiczny boga lub bóstw w hinduizmie, z jednej strony przyjmuje się, że istnieje tylko jeden Bóg, który pojawia się pod różnymi postaciami, a inne istoty są mu podległe, z drugiej strony wymienia się wiele bóstw hinduizmu. Co jakiś czas na ziemię zstępują bogowie pod postacią awatara, aby ratować ziemię przed upadkiem. Niektórzy pojawiają się pod postacią zwierząt, inni pod postaciami ludzi. Dusz według wszystkich odłamów hinduizmu jest nieśmiertelna, w czasie swojego istnienia przechodzi ewolucję od tworów najniższych, czyli przedmiotów, roślin i zwierząt, do tworów wyższych – człowieka i istoty boskie, aby w końcu złączyć się na wieki z Brahmanem, który jest utożsamiany z najwyższą istotą, identyczną z Absolutem. Hinduizm rozwijał się od czasie, kiedy w Indiach pojawiła się rozwinięta kultura. Przez wiele następnych wieków rodziły się nowe odłamy i nowe doktryny. Ludność Indii był atak silnie związana z tą religią, że nawet długotrwała kolonizacja brytyjska nie była w stanie podważyć religijność tamtejszych ludzi.