Człowiek który pracując przez całe swoje życie niczego się nie dorobił, posiada niewiele pod względem materialnym może być tak naprawdę bardzo bogaty. Może odczuwać ludzkie słabości, wczuwać się w sytuacje i postępki innych, może przejawiać empatie – odczuwać czyjś ból we własnym sercu. Może kierować się miernikami jak drogowskazem i być tak wyczulona na potrzeby innych niż ktoś kto zawsze miał wszystkiego pod dostatkiem. Skąd się bierze tego rodzaju bogactwo wewnętrzne? Nie można go wyssać z mlekiem matki, nie jest też towarem który można kupić w supermarkecie. To wiedza oparta na miłości, to czyny oparte na zasadach. Umysł który jest bogaty we wzniosłe rady i kształcony w mądrości życia jest jak balsam na ranę. Łagodzi gdy jest taka potrzeba ale też dodaje dynamicznej energii wtedy gdy nawet się tego nie spodziewamy. Zawsze możemy liczyć na pomoc. Drogocenność takiego postępowania skłania każdego człowieka do zastanowienia się czym tak naprawdę karmimy swój umysł. Czy jest to tylko telewizja? Nie pozwól by dzisiejszy system wyzuty z naturalnego uczucia jakie powinno być widoczne i jakie powinniśmy przejawiać wyparło twoje starania w nabywaniu wiedzy która może prowadzić do przedłużenia sobie i innym życia. Inwestuj w swoje uczucia i nie przerwanie wprowadzaj w czyn to czego się uczysz.