• Home
  • Kontakt

Religia, moralność

O sprawach wiary, po ludzku…

  • Bez kategorii
  • Moralność
  • Religie świata
  • Teologia

Szacunek

Grudzień 2009 | Moralność

Żyjemy w świecie, w którym ludzie niestety boją się siebie nawzajem i to nie bez powodu. Świat zmienił się , i to wcale nie na lepsze. Kiedyś można było zostawić drzwi otwarte, gdyż ludzie mieli do siebie zaufaniem. Ludzi nie skazywano za to że sobie pomagają nawzajem. Nikt nie martwił się o konsekwencje prawne. Gdy ktoś upadł to go podnoszono. Dziś obawiamy się nawet coś powiedzieć żeby nie zranić innych żeby sobie źle nie pomyśleli,ale równocześnie boimy się udzielić komuś pomocy. Człowiek z jednej skrajności popada w drugą nie widząc żadnego logicznego rozwiązania. Czasami wystarczy chcieć pomagać a okazje do tego same nasuną się na ręce. Coś musi się zmienić na świecie i to bardzo szybko. Powinniśmy nie tylko wnosić więcej miłości do życia, ale też uczyć innych jak radzić sobie z problemami narastającymi jak piramidy. Często jest tak ze człowiek nie jest wstanie powiązać zasad które słyszy z własnym życiem. Inaczej jest kiedy ma do czynienia i problemem innej osoby np. sąsiada. Jest nawet skłonny doradzać jak w danej sytuacji można postąpić ale sam o sobie nie pomyśli. Złota recepta na różna okoliczności w życiu to nie robić tego co tobie nie miłe. Jest to prawo królewskie z którego nie powinniśmy nigdy rezygnować nawet jak to nam wychodzi na szkodę. Nasze zasady które będą uczyć innych nie tylko zmieniają nastawienie ale też serca innych osób.

Ludzkość często odczuwa pogardę do innych. Może jest to spowodowane brakiem wspólnego działania, brakiem przebywania i poznawanie siebie w tym odmiennych kultur. Okazywanie szacunku nie należy dzisiaj do powszechnych działań ludzkich, ale brak jego zdradza potrzebę wzajemnego współczucia. W szanowaniu cudzej godności musi też zachodzić proces troski o nasz umysł. Pobudzaj go nowymi bodźcami. A jeżeli wszelkie kroki ku przejawianiu szacunku okazały się daremne, Trwaj przy tym czego się nauczyłeś. Sytuacje w jakich się człowiek często znajduje same nastręczają okazji do przejawiania tej cechy. Musisz jedynie ją umiejętnie wykorzystać tak by twoi towarzysze mieli sposobność oddanie ci niejako szacunkiem. Od jazdy autobusem po rodzinny dom zwracaj bacznie uwagę na to jak inni się zachowują i jak możesz wykorzystać to by prześcigać się w okazywaniu tego stanu. Nigdy nie narzucaj własnej woli, swojego zdania, poglądu na jakiś temat. Trzymaj w ryzach swój język bo z chęci pomocy możesz wyrządzić wiele szkód. Natomiast nigdy nie ograniczaj się do okazywania szacunku osobą starszym oni na to zasługują. Siwizna jest ich koroną i ozdobą i sam fakt doświadczenia i przeżycia nastu lat też powinno wzmagać w nasz szacunek dla ich postawy. Twoja gotowość będzie widoczna na wielu frontach życia. Sprawiaj że z każdego frontu będziesz powracał żywy.

TAGI: postawa, potrzeba, reguły, stan, szacunek, towarzysz, umysł, zasady, żywot

Wpisy

  • Kwiecień 2011
  • Luty 2010
  • Styczeń 2010
  • Grudzień 2009
  • Listopad 2009

Religia

Człowiek od najdawniejszych czasów wierzył w istnienie siły nadprzyrodzonej. O najdawniejszych wierzeniach ludzkości dowiadujemy się na podstawie znalezisk archeologicznych. W tym czasie, kiedy jeszcze nie zostało wynalezione pismo, wszystkie zwyczaje, związane z religijnymi rytuałami przekazywane były ustnie z pokolenia na pokolenie. Niektórzy badacze są zdania, że cechą odróżniającą istoty człekokształtne od istot rozumnych jest właśnie religia. Jednak niełatwo stwierdzić, które ślady świadczą o religijnym kulcie. Sądzi się powszechnie, że o religijności ludów pierwotnych świadczy sposób grzebania zmarłych. Wszelkie ślady, świadczące o tym, że ciała były chowane, a groby zmarłych otaczano kultem świadczą o tym, że ludzie, grzebiący w ten sposób zwłoki wierzyli w życie pozagrobowe i mieli poszanowanie do ludzkich zwłok. Jednak często niełatwo w odpowiedni sposób zidentyfikować niektóre ślady. Niektóre mogą świadczyć o praktykach religijnych, jednak inne mogą być jedynie przejawem zwyczajów, czy też mogły znaleźć się w miejscu wykopalisk przypadkowo. Istnieją za to niezbite dowody na to, że człowiek neandertalski grzebał swoich współbraci według określonego rytuału. Układał on zwłoki w określony sposób, gromadził wokół grobu przedmioty różnego typu. Odnalezione pozostałości świadczą o tym, że ludy pierwotne oddawały cześć przede wszystkim bóstwom związanym z ziemią i naturą. Prymitywne świątynie, malowidła na ścianach jaskiń oraz przedmioty, chowane razem ze zmarłymi świadczą o tym, że oddawano cześć zwierzętom oraz żywiołom. W Europie rozpowszechniony był kult niedźwiedzia. Przedstawiciele gatunku homo sapiens zróżnicowali sposoby chowania swoich zmarłych, wśród niektórych grup wykształcił się zwyczaj chowania zmarłych z posiadanymi przez nich cennymi przedmiotami, które najprawdopodobniej miały im służyć w przyszłym życiu. Inne grupy kremowały swoich zmarłych, o czym świadczą znaleziska spalonych ludzkich kości. O tym, że te praktyki miały związek z religijnymi wierzeniami świadczy fakt, że podobne praktyki są praktykowane przez żyjące obecnie prymitywne społeczności. Przyjaciele: profesjonalne cv sklep z e-papierosami kurs rysunku szkoły szkolenie wizażu kalendarz jednoplanszowy

Religia, moralność © 2012