Mistycyzm i odkupienie
Grudzień 2009 | Teologia
Odkupienie jest pojęciem czysto chrześcijańskim. Jest to związane z dziełem Syn Bożego, Jezusa Chrystusa, które było dla nas zbawcze. Dokonane zostało za sprawą jego śmierci oraz następnie zmartwychwstania trzeciego dnia, po śmierci. Związane jest to jednak ściśle ze stworzeniem świata. Na przestrzeni dziejów, od czasów istnienia człowieka ciągle potrzebował on jego pomocy. Jesteśmy wolni, jednak Bóg pragnie doprowadzić nas do swojego planu, który założył na początku. W jego planie chciał, abyśmy byli święci i dobrzy. Staliśmy się, zatem w późniejszym planie synami oraz córkami również Jezusa Chrystusa. Odkupienie kojarzy nam się jedynie z wybawieniem z wszelkich grzechów, chociaż tak naprawdę Bóg chciał stworzyć z tego elementu część swojego planu. Ludzie wówczas mieli stać się dziećmi bożymi za pośrednictwem Jezusa Chrystusa. W Starym Testamencie to Bóg jest opisywany jako odkupiciel, jednak w Nowym Testamencie to Jezus Chrystus jest podawany jako odkupiciel, który jest pośrednikiem i jedną z postaci Boga.
Mistycyzm jest dziedziną nauki, która bada mistykę. Mistyka zaś to wszelkie zjawiska, które prowadzą do połączenia się z Bogiem bezpośrednio. Ogólnie mówi się, że mistycyzm jest kierunkiem pod względem religii oraz filozofii, który zakłada, że istnieje możliwość łączenia się z Bogiem. Mistycy łączą to ściśle z religią, starając się poprzez słowa wyrazić to, co dociera do nas w wierze poprzez modlitwę, bożą łaskę, medytację. Nie chodzi tu tylko o poznanie zjawiska poprzez rozum, ale również włączając to uczucia, emocje. Mistycyzm jest dziedzina, która rozwijać się zaczęła w średniowieczu. Wielokrotnie mistycyzm był zapisywany na kartkach papieru, dzięki czemu mamy niesamowity dorobek kulturowy pod względem literatury. Najczęściej mistycyzm jest przedstawiany w poezji, co nazywa się wówczas poezją mistyczną. Jednak nie jest zaliczana ona do literatury pięknej, a raczej w celach dydaktyki. Jednak posiada ona wartość literacką. Mistyka była również dziedziną podejmowaną przez filozofów. Filozofowie próbowali za pomocą teorii opisać doświadczenia mistyczne.
Jedność jest jedną z czterech najważniejszych cech Kościoła. Pozostałymi trzema są powszechność, świętość oraz apostolskość. Są to cztery najważniejsze i nierozłączne atrybuty Kościoła. Na mocy uznanej wiary jest to część religii wyznawanej przez odłamy chrześcijańskie. W katolicyzmie natomiast dodatkowo są to cechy świadczące o istocie Kościoła. Stanowi to o jego prawdziwości oraz o tym, że jest on jedyny. Jest niepowtarzalną wspólnotą Bożą, której celem jest zbawienie.
W prawosławiu jednak jedność jest rozumiana na dwa sposoby. Istnieje jedność rozumiana w prawosławnej teologii jako istnienie jedynej doktryny pod względem chrystologicznym rozumianym jako wspólnota. Zatem dla nich Kościół jest jednością, jednak, która dzieli się na poszczególne części. Jedność pod względem prawa kanonicznego polega na przestrzeganiu wszelkich praw i zasad, które ustanowione zostały na soborach powszechnych. Tak więc Kościół musi istnieć zgodnie z przyjętymi kanonami. Tutaj, więc również jedność jest spostrzegana jako pewne elementy.